قبله هفتم

وبلاگ شخصی عبدالرضا هلالی

عبدالرضا هلالی
ساعت ۱٢:٤٥ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۳۱ امرداد ۱۳۸٦  کلمات کلیدی:

مثل همیشه هیچ به روی خودت نیار                     این بار هم نیامده بودی سر قرار

گفتی اگر که عاشقی،کو نشانت                         من عاشقم، نشان به همین قلب بی قرار

به روی ریلهای زمان خیره مانده ام                       شاید تو را بیاورد از راه، یک قطار

حرف دلم عصاره این چندواژه است                      تا کی شکست، خرد شدن، بغض،انتظار؟

تقویم ها،نبود تورا ناله می کنند                            در سالهای ساکت و بی روح و مرگ بار

تقویم ، بی تو هرچه که هست قشنگ نیست        فرقی نمی کند، چه زمستان و چه بهار

حتی تمام فلسفه ها بی تو مبهم اند                    مرزی نمانده بین جهان،جبر، اختیار

دنیا پر است از همه چیزهای شوم                        از هر چه اتفاق عبث، تلخ، ناگوار

از زندگی به سبک حیوان، ولی مدرن                     یعنی که کار،پول،هوس،کار کار کار...

از ایسم های پر شده ازپوچ  پوچ  پوچ                      از طرز فکرهای طرفدار انتحار

از هرچه ریشه اش به حقیقت نمی رسد                 از ماسک های چهره نما، اسم مستعار

از جنگهای خانه برانداز و بی دلیل                            از قتل عام، بمب،ترور، چوبه های دار

دنیا شبیه بشکه های باروت شب به شب                نزدیک می شود به عدم، مرگ، انفجار

من شرط بسته ام که می آئی و مطمئن                  هستم برنده می شوم آخر در این قمار

یعنی که می رسی وجهان پاک می شود                  از هر چه جسم فاسد و اشباح نابکار

آنوقت با دو دست خودت پخش می کنی                   در بین تشنگان جهان، سیب آبدار

حرف دلم عصاره این چند واژه است                        تا کی شکست،  خرد شدن، بغض ، انتظار؟

این شعر اگر چه قابلتان رانداشته                            آقا فقط قبول کنیدش به یادگار

اصلا برای آنکه بفهمم چه گفته ام                            انگشت روی مصرع دلخواه خود گزار

یک شعر عاشقانه که می خوانیش و یا                    یک مشت درد و دل که نمی آیدت به کار

                                                                                                        یا صاحب الزمان....